کشش: مورد نیازترین و کم استفاده ترین جزء آمادگی جسمانی

اولین کاری که یک گربه بعد از بیدار شدن از یکی از چرت های متعددش انجام می دهد چیست؟ درست است، او بدنش را دراز می کند. شما باید از او درس بگیرید، زیرا او با وجود سنش هنوز انعطاف پذیر و نرم است.

مچ پاهای خود را انعطاف پذیر و قوی نگه دارید تا تعادل شما بهبود یابد. لگن خود را منعطف و قوی نگه دارید و کمردرد کاهش می یابد. انعطاف پذیری نقش مهمی در فعال ماندن در دوران پیری دارد. با انعطاف‌پذیری بیشتر، جوان‌تر به نظر می‌رسید و می‌توانید همان کارهایی را که در جوانی انجام می‌دادید، انجام دهید.

ضرب المثل قدیمی که اگر از آن استفاده نکنید آن را از دست می دهید، در مورد پیری بسیار مهم است. با افزایش سن، به دلایل زیادی به طور طبیعی سفت تر می شوید. عدم استفاده علت اصلی است، آرتریت یکی دیگر از شکایات رایج و کشیدگی عضلانی به دلیل عدم تحرک است. با افزایش سن، به ویژه با عدم تحرک، تحرک به دلیل تغییرات بافت همبند در عضلات، رباط ها، کپسول های مفصلی و تاندون ها کاهش می یابد.

چون کمتر راه می روید سفت تر می شوید و سفت بودن باعث می شود کمتر حرکت کنید. این یک حلقه عذاب است. شما باید حرکات کششی کامل بدن را در برنامه روزانه خود بگنجانید. از اینکه چقدر سریع انعطاف پذیرتر و منعطف تر می شوید شگفت زده خواهید شد.

انعطاف پذیری یکی از پنج مولفه آمادگی جسمانی است. قدرت و استقامت عضلانی (آمادگی عضلانی)، تناسب اندام قلبی تنفسی، انعطاف پذیری و ترکیب بدنی مناسب (نسبت چربی به لاغر) همه اجزای تناسب اندام هستند. کاهش استرس عامل دیگری است که گاهی اوقات به آن اضافه می شود.

کار انعطاف پذیری به شما کمک می کند تا دامنه حرکتی مفاصل را حفظ کنید. حتما دایره مچ و مچ پا را برای کمک به تحرک انجام دهید.

اگر همچنان رانندگی می کنید، بسیار مهم است که گردن خود را انعطاف پذیر نگه دارید. اگر وقتی پشتیبان می گیرید نمی توانید از بالای شانه خود نگاه کنید تا ببینید به کجا می روید، در این صورت دچار مشکل بزرگی هستید.

افزایش سن با تغییر خاصیت ارتجاعی بافت های همبند همراه است و این تغییرات منجر به کاهش قابل توجه انعطاف پذیری و دامنه حرکتی می شود. اگرچه اکثر افراد مسن کاهش انعطاف پذیری و دامنه حرکتی فعال را تجربه می کنند، اما شواهد واضحی وجود دارد که کاهش این نواحی عمدتاً به دلیل عدم استفاده است و همه افراد مسن انعطاف پذیری خود را به یک میزان از دست نمی دهند.

نشان داده شده است که تمرینات کششی که بر دامنه حرکت و انعطاف پذیری تأکید دارند، انعطاف پذیری مچ پا، زانو و کمر را افزایش می دهند.

نمونه‌هایی از تمرین‌های انعطاف‌پذیری مچ پا می‌تواند دایره‌های مچ پا همراه با اشاره انگشتان پا به سمت دور از بدن و سپس به سمت سقف باشد. در حالی که اکثر مردم ترجیح می دهند این تمرینات را در حالت نشسته انجام دهند، من به شما جرات می کنم آنها را ایستاده انجام دهید و تعادل خود را نیز به چالش بکشید. اگر این تمرینات انجام نشوند، توانایی بلند کردن پاهای خود را در حین راه رفتن از دست می‌دهید و در معرض زمین خوردن قرار می‌گیرید که منجر به زمین خوردن و در نهایت زمین خوردن می‌شود.

برای اینکه زانوهای خود را انعطاف پذیر و قوی نگه دارید، سعی کنید روی یک صندلی بنشینید و سپس بلند شوید. این کار را حداقل 10 بار انجام دهید و سپس استراحت کنید. اگر می توانید یک مجموعه دیگر انجام دهید. این تمرین نه تنها زانوها را تقویت می کند و آنها را انعطاف پذیر نگه می دارد، بلکه عضلات چهار سر ران (جلو ران) را نیز تقویت می کند. با قوی نگه داشتن عضلات چهار سر ران می توانید از خود مراقبت کنید و مستقل بمانید.

استفاده از توپ ورزشی بهترین راه برای انعطاف و قوی نگه داشتن لگن است. فقط نشستن روی توپ برای اکثر مردم چالش برانگیز است و انجام این کار برای شما بسیار خوب است. همانطور که روی توپ راحت تر می شوید، باسن خود را به صورت دایره ای حرکت دهید و سعی کنید زانوهای خود را حرکت ندهید. تصور کنید در یک جعبه هستید و مطمئن شوید که توپ با تمام دیوارهای جعبه برخورد می کند. حتما جهت دایره ها را تغییر دهید و در هر جهت به همان میزان انجام دهید. احتمالاً یک جهت را بر دیگری ترجیح می دهید – این طبیعی است. با انعطاف و قوی نگه داشتن لگن خود، احتمال کمردرد را کاهش می دهید.

حیوانات خانگی این لوکس را دارند که بعد از چرت خود کشش دهند و بدانند که از آنها تغذیه و مراقبت می شود. با این حال، امروز صبح یک گوزن جوان را مشاهده کردم و هنگامی که او بلند شد مستقیماً برای خوردن غذا رفت. من فکر می کنم بقا اولین چیزی است که در مورد حیوانات وحشی به ذهن می رسد. از آنجایی که اهلی هستید، باید زمانی را به کشش و استراحت اختصاص دهید. یوگا و تای چی تنها چند کلاس پیشنهادی هستند که به توسعه انعطاف پذیری، تعادل و قدرت کمک می کنند.

یک قانون کلی خوب این است که عضلاتی را که در حال تمرین هستید، کشش دهید. وقتی بعد از تمرین حرکات کششی انجام می‌دهید، احتمال تجمع خون در اندام‌هایتان را کاهش می‌دهید و به شما کمک می‌کند از گرفتگی عضلات بعداً در روز جلوگیری کنید.

هیچ چیز مانند ورزش باعث بهبود خلق و خوی شما نمی شود. بدن شما میل به ورزش دارد و اگر آنچه را که می خواهد به آن بدهید، برای سال های آینده به شما پاداش خواهد داد!