مسیرهای عصبی عضلانی در بدن

هنگامی که شروع به تحقیق در مورد تمرینات ورزشی یا برنامه‌های تمرینی نوآورانه‌ای مانند Speed ​​Chains می‌کنید، معمولاً می‌دانید که تمرین با مسیرهای عصبی عضلانی شما چه می‌کند. من یک ایده اولیه از معنای آن داشتم، اما می‌دانستم که از علم پشت آن بی‌اطلاع هستم، و فکر می‌کردم ممکن است دیگران نیز همینطور باشند. بنابراین تصمیم گرفتم مقاله ای را به این موضوع مهم اختصاص دهم.

مسیرهای عصبی عضلانی کانال های ارتباطی بین مغز و ماهیچه ها هستند. هر زمان که شخصی بخواهد حرکت، مهارت یا کار خاصی را انجام دهد، مغز به ماهیچه های بدن در این مسیرها اطلاع می دهد که برای رسیدن به هدف چه اقداماتی لازم است. هنگامی که این مسیرها توسعه یافتند، تکانه های عصبی که ارتباط مغز را به عضلات منتقل می کنند، بارها و بارها حرکت می کنند. به عنوان سندی که در حین تحقیق خواندم، مسیرهای عصبی عضلانی مانند شیارهای جاده هستند. اگر دائماً از آنها دور نشوید، می توانید به راحتی در آنها بیفتید.

حالا این من را به نکته بعدی می رساند. بدن به سرعت با نحوه استفاده ما سازگار می شود. در زندگی روزمره، حرکات عمومی افراد آهسته، پیوسته و اغلب بدون تلاش زیاد است. بنابراین بدن خود را برای کار در دست سازماندهی می کند، که معمولاً نیازی به مسیرهای عصبی عضلانی کارآمد ندارد. به همین دلیل است که ورزشکاران به طور کلی سریع تر، قوی تر، سریع تر، هماهنگ تر و “ورزشی” تر از جمعیت عمومی هستند.

به طور سنتی، ورزشکاران به دلیل تمرینات ورزشی و در نتیجه در وضعیت بهتری نسبت به افراد معمولی، به عنوان «ورزشکارتر» شناخته می شوند. این تا حدی درست است، اما دلیل واقعی اینکه ورزش باعث بهبود توانایی ورزشی ورزشکاران می شود این است که مسیرهای عصبی عضلانی جدید و کارآمدتری ایجاد می کند. برنامه های تمرینی خوب می توانند روشی را که مغز به ماهیچه های شما می گوید چگونه حرکت کنند را بازتعریف کند. بدن شما دائماً در حال یادگیری، تنظیم، به خاطر سپردن و یادآوری الگوهای حرکتی است. بنابراین اگر به طور مکرر به بدن خود بگویید سریع تر، سریع تر، سخت تر و انفجاری تر حرکت کند، بدن شما به آن هدف احترام می گذارد و راهی برای حرکت سریع تر، سریع تر و انفجاری تر پیدا می کند.

او این کار را با تعریف مجدد مسیری که تکانه‌های عصبی از مغز به عضله طی می‌کنند، انجام می‌دهد. این مسیرهای جدید کارآمدتر می‌شوند و پیام‌ها را از مغز سریع‌تر می‌رسانند و باعث می‌شوند ماهیچه‌ها سریع‌تر شلیک کنند. همچنین به مغز این امکان را می‌دهد که شلیک‌های ماهیچه‌ای مختلف را بهتر ترتیب دهد. نتیجه شلیک ماهیچه های شما با نظم بهتر و سریعتر به یکدیگر چیزی است که ما آن را هماهنگی می نامیم. ورزشکاران برتر هماهنگی بسیار خوبی دارند و این دلیل اصلی است که می توانند سخت ترین کارها را با این سهولت انجام دهند.

آنچه ورزشکاران نخبه را از ورزشکاران متوسط ​​و ورزشکاران متوسط ​​را از جمعیت عمومی جدا می کند، ارتباط زیادی با کارایی مرکز کنترل حرکتی مغز و سرعت انتقال پیام ها به عضلات برای انجام حرکات خاص دارد. خبر خوب این است که یک ورزشکار می تواند سیستم عصبی عضلانی خود را تمرین دهد که منجر به هماهنگی بهتر و حرکات سریع تر می شود. یکی از مزایای اصلی زنجیره های سرعت این است که به دلیل ماهیت تمرینات، می تواند مسیرهای عصبی عضلانی را بهبود بخشد. پست بعدی من را برای نمونه های خاص تر از نحوه آموزش مسیرهای عصبی عضلانی، مانند ب. با زنجیره های سرعت، به طور خاص برای عملکرد بهتر در طول رقابت هزینه می کند.

تا دفعه بعد،

برایان اوتس

[email protected]