روایت ۱۵ روز پارک‌ خوابی دو خانواده مستاجر | یاری دلگرم کننده بچه‌محل‌های هیئتی


همشهری آنلاین – زهرا بلندی: باز کردن گره زندگی این خانواده برای «عظیم محمودی»، بانی هیئت مکتب العباس(ع) و خیر شناخته شده‌است، محله عبدل‌آباد منطقه۱۹، که سال‌هاست همراه اعضای هیئت و خیران به جهادی در بحران‌های مختلف، از زلزله کرمانشاه، کرمان و سراب، سیل اهواز. و لرستان گرفته تا روزهای همه‌گیری سفر و… در خیرن به مردم سنگ تمام گذاشته‌اند، کار سختی نبود.

محمودی و بچه‌های این هیئت عادت‌شان است که هرکاری را به بهترین شکل انجام می‌دهد و در حمایت از أجران بی‌سرپناه هم کمر همت بسته است: «در روزهای پایانی سال ۱۴۰۰ که مردم شهر خانه‌تکانی و در انتظار رسیدن به آن بودند، باخبر شدن از وضعیت ناگوار آن خانواده. دمان را آشوب کرد. با مشارکت جمعی از بچه‌های هیئت مکتب العباس(ع) و خیران فوراً یک خانه برای خانواده‌ها اجاره شده است. بعد از آن به مرور زمان با رسیدن به فصل جابه‌جایی مستأجران، خانواده‌های دیگری هم با وضعیت مشابه به ما معرفی شدند و با مشارکت همگانی از این خانواده‌ها را آغاز کردند.»

از ۱۰اسفند ۱۴۰۰ نفر برای ۱۰خانواده نیازمند و بی‌سرپناهی که باید در بوستان‌ها زندگی کنند، خانه اجاره کرده‌اند. روال کارشان اینگونه است که بعد از شناسایی این افراد، چند روزی در حسینیه به آنها می‌دهند و میزبانشان می‌شوند و پس از پیدا کردن خانه و نوشتن قرارداد یک‌ساله به نام هیئت، آنها را راه خانه‌های جدیدشان می‌کنند.

روایت تکان‌دهنده ۱۵ روز پارک‌خوابی دو خانواده مستاجر |  یاری دلگرم کننده بچه‌محل‌های هیئتی

۱۵روز زندگی داخل پارک آلاچیق

آخرین اقدام مربوط به ۲ خانواده‌ای است که پس از انتخاب خانه به بوستان‌های قائم منطقه ۱۸ و مطهری منطقه ۱۹ پناه آورده بودند. خانواده‌هایی که از سر ناچاری پس از پرداخت اجازه و ودیعه مسکن برنیامدن، بعد از خانه استیجاری به نزدیکترین پارک پناه آوردند تا از آن پس زندگی را زیر سقفی به وسعت آسمان تجربه کنند. روزی را با تمام سختی‌ها و ناملایمات پیش‌رو به همین منوال گذراندند تا بانی هیئت مکتب‌العباس(ع) برای دست‌گیری از آنها به سراغشان آمدند. خرده اثاثیه‌هایشان را گوشه‌هایشان از انباری حسینیه داده‌اند و با شستن موکتی کوچک را برای رفتن به خانه جدید آماده می‌کنند. مریم دختر ۲۵ساله‌ای است که همراه مادر ۵۰ساله‌اش پس از تجربه این روزهای سخت مهمان حسینیه است.

روایت تکان‌دهنده ۱۵ روز پارک‌خوابی دو خانواده مستاجر |  یاری دلگرم کننده بچه‌محل‌های هیئتی

روزهای خانه به دوشی و بیخوابی‌های این مدت کاملاً در چهره‌اش پیداست. پس از مسکن با کمک خیران محله عبدل‌آباد حالا تنها آرزوی او داشتن یک شغل برای مخارج خانواده دونفره‌شان است: «۳سال بیشتر نداشتم که پدر و مادرم از هم جدا شدند. مدتی همراه خانواده مادرم زندگی کرد، اما وقتی مستقل شدیم مشکلاتمان شروع شد و این هم مشکلاتمان به اوج خودش رسید. آن روز سخت، چند ساعت تا موعد مانده بود. زمان خانه اجاره‌ای سررسیده و ما پول پیش نبودیم تا خانه‌ای جدید اجاره کنیم. بعد از خانه به پارک قائم پناه آوردیم. ۱۵روز زندگی در پارک فقط در حرف ساده است، روبه‌رو شدن با نگاه‌های سر ترحم رهگذران و خوابیدن نوبتی در دل خطر برای ۲خانم داخل آلاچیق پارک کار راحتی نیست اما چاره چه بود؟! لطف بانویی ما را به این هیئت معرفی کردند ۲۰روز در حسینیه زندگی می‌کنند و قرار است به زودی در خانه‌ای که هیئتی برای اجاره‌مان در همان محله‌ای که خیر ساکن است، قرار دهد.»

در پارک طعمه خفتگیران شدیم

زندگی محمد ۴۰ساله و مادر ۷۶ساله‌اش، خانواده دیگری که چندی پیش مورد توجه بچه‌های هیئت مکتب العباس(ع) قرار گرفته‌اند، داستان غم‌انگیز دیگری است. محمد در روزهای زندگی داخل پارک مورد هجوم خفتگیران قرار گرفته و تلفن همراه را از دست داده و از نظر جسمی هم آسیب دیده در داخل چادری وسط حیاط حسینیه نشسته و زیاد راغب نیست برای دیدارمان از چادر بیرون بیاید و همان از داخل به سختی چند کلمه صحبت می کند. می‌کند: «وقتی خیلی کوچک پدرم به رحمت خدا رفت و از آن‌وقت من و مادر باهم زندگی می‌کنیم. بعد از سال‌ها زندگی مستأجری از این خانه به آن خانه، همراه با مادر زمین‌گیر ۷۶ساله‌ام ۱۰روز زندگی در پارک را تجربه کردم. هیچکس را نداریم. وقت پیش برای عمل آب مروارید مادرم اندک پول پیشی را که داشتیم خرج دوا و دکتر کردیم و وقتی در پرداخت اجاره به مشکل صاحبخانه اثاث‌هایمان را بیرون ریخت.»

روایت تکان‌دهنده ۱۵ روز پارک‌خوابی دو خانواده مستاجر |  یاری دلگرم کننده بچه‌محل‌های هیئتی

خانه اجاره‌ای این خانواده هم قولنامه شده و به زودی در خانه جدید مستقر خواهند شد. محمودی با ابراز خوشحالی از این پیغام و با اشاره به اینکه حاج‌خانم در پناه ابوالفضل(ع) است و ما نمی‌گذاریم کوچه و خیابان بشود، می‌گوید: «همه کارهای مادر سالخورده به دوش محمد است و محمد به خاطر نگهداری از مادرش نمی‌تواند باشد. سرکار برو و حتی اگر برود سرکار باید پول زیادی را کنار بگذار تا برای مادرش پرستار بگیری.»

۱۶سال هیئت‌داری به سبک جهادی

چشم گشودن در خانواده‌های مذهبی و شیفته امام حسین(ع)، باعث شد تا از کودکی با حضور در مجالس عزاداری اهل بیت(ع) و هیت‌های مذهبی خو بگیرند. سال۱۳۸۵ تصمیم می‌گیرد با همراهی برادرش «کریم محمودی» هیئت‌دار شود. نخست هیئت را در خانه خانه برپا می‌کنند اما خیلی زود با گسترش فعالیت‌های مذهبی و افزایش تعداد اعضای حسینیه، مکتب‌العباس(ع) را راه‌اندازی می‌کنند. ابتدا هدفش از ایجاد این هیئت برای برگزاری مراسم عزاداری و اعیاد در مناسبت‌ها و گرامیداشت مقام اهل بیت(ع) و امام حسین(ع) بود اما کم‌کم به فعالیت‌های جهادی هم روی آوردند.

اولین جرقه این اتفاق هم حادثه کرمانشاه سال۱۳۹۶ بود. روزهایی که کانکس مهم‌ترین نیاز زلزله‌زدگان بود و بازار فروش کانکس آشفته بود، دست به کار شدند و با اعضای اعضای هییت با هزینه کمتر، اقدام به تولید کانکس کردند. با مشارکت این هیئت ۲۰۰کانکس، ۱۲۰سرویس بهداشتی و بیش از ۲۰تریلی مواد خوراکی و بهداشتی برای زلزله‌زدگان کرمانشاه فرستاده شد.

پس از آن حادثه ناگوار، دیگر فعالیت‌های جهادی به رسم همیشگی هیئت مکتب العباس(ع) تبدیل شد، «عظیم محمودی»، هیئت‌دار ۵۷ساله‌، حمایت‌های خوب اعضای ۸هزار نفری هیئت و انسجام بینشان را عامل مهم در فعالیت‌های انساندوستانه و متفاوت این هیئت می‌دانند: «پس از زلزله کرمانشاه، در سیل اهواز، سیل لرستان، زلزله کرمان، زلزله‌ سراب و میانه به همین روش پیش رفت و در نهایت هم در روزهای همه‌گیری با مشارکت همگانی جهادگران برای مقابله با این بیماری سنگر را خالی نکردیم و در این حوزه پرداختیم. هم سنگتمام گذاشتیم.»

محمودی درباره آنچه در روزهای انجام شده است، می گوید: «فراخوان دادیم و با مشارکت خوب مردم ۱چرخ خیاطی و خیاط در حسینیه مستقر شدند. در این شرایط هم روزانه ۸هزار تا ۱۰هزار گان و ماسک تولید می‌کردیم و بین ۳۶۰بیمارستان کشور توزیع می‌کنیم.»

روایت تکان‌دهنده ۱۵ روز پارک‌خوابی دو خانواده مستاجر |  یاری دلگرم کننده بچه‌محل‌های هیئتی

فعالیت‌های هیئت مکتب‌العباس(ع) فقط به روزهای بحران و حوادث ناگوار خلاصه نمی‌شود. این هیئت بیش از 300خانواده کمتر را تحت پوشش قرار می دهد و علاوه بر آن می تواند برای توزیع ماهانه سبد کالا، به شیوه های مختلف هم از آنها حمایت کند. توزیع جهیزیه و سیسمونی و آغاز طرح حمایت از مستأجران بیسرپناه طی 2 ماه گذشته هم یکی از طرح‌های مهم دیگر این گروه است که محمودی درباره‌اش می‌گوید: «این طرح با کمک‌های خیرانه‌ای یک‌بار در سال اجرا می‌شود. مثلاً در حال حاضر حدود ۷۲سرویس جهیزیه در حسینیه آماده شده و طبق فراخوان به صورت همگانی با شناسایی نوعروسان کمتربرخوردار، این جهیزیه‌ها به زودی بین صاحبانشان پخش می‌شوند. این هیئت طی ۱۶سال فعالیت در محله عبدل‌آباد منطقه۱۹ تهران با انجام فعالیت‌های مختلف جهادی در بین محیط‌های مختلف شناسایی‌شده و هر بار قصد انجام کارهای بزرگ را در صفحات مجازی هیئت فراخوان می‌دهد و می‌توان از مشارکت و همدلی خیران در زمینه‌های مختلف بهره‌برداری می‌شود.»