اولین پیوند گوش ساخته‌شده با پرینت سه‌بعدی‌های زنده خود یک فرد انجام شد



به گزارش همشهری آنلاین به نقل از سی‌بی‌اس شرکت 3DBio Therpeutics می‌گوید این عمل ترمیمی اولین مرحله کارآزمایی بالینی در انسان این لاله گوش در آزمایشگاه با نام AurioNovo ساخته شده است که به نظر می‌رسد وسیله کاشتنی یا ایمپلنت با پرینت سه‌بعدی بافت‌های زنده ساخته شده است.

این ایمپلنت به طور خاص برای بیماران مبتلا به «میکروتیا» (microtia)، یک بیماری نادر مادرزادی است که در آن گوش خارجی یا اصلا وجود ندارد یا به طور ناقص رشد کرده است، طراحی شده است. تخمین زده می‌شود که این اشتباه هنگام تولد در آمریکا در هر ۲۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ تولد زنده در یک مورد رخ دهد. علت این بیماری در برخی موارد نامعلوم است، گرچه برخی از موارد آن ناشی از تغییرات ژنتیکی یا استفاده از مادر از داروی ایزوتریتینوئین یا آکوتان (Accutane) در حین بارداری است.

بیماری که این پیوند را دریافت کرده است، یک زن ۲۰ ساله اهل مکزیک است که لاله گوش راست او به دلیل این بیماری درست تشکیل نشده است. به گفته ی شرکت 3DBio این زن در ماه مارس تحت عمل جراحی قرار گرفت و برای پنج سال زیر نظر خواهد داشت.

دکتر آرتورو بونیلا، جراح اطفال در انستیتو بیماری‌های مادرزادی گوش در شهر سان‌آنتونیوی ایالت تگزاس، بزرگترین مرکز بیماری میکروتیا در سرپرستان آمریکایی این عمل پیوند بود. او گفت که چه تاثیری بر نتایج دارد که این پیشرفت می‌تواند برای بیماران مبتلا به میکروتیا باشد، قرار گرفته است.

پزشکان به طور معمول با برداشت بافت از غضروف دنده یا استفاده از ایمپلنت‌های جنس «پلی‌اتیلن متخلخل» (PPE) این نوع پیوند را می‌دهد. اما هر دوی این گزینه‌ها مشکلات را به همراه دارند. برای مثال، استفاده از غضروف نیاز به برداشت مقدار زیادی از بافت از دست کم سه دارد که به طور معمول در دست کم دو عمل چند ساعت انجام می شود. این عمل ممکن است به بدشکلی قفسه‌سینه‌جامند و ایمپلنت‌های ساخته‌شده به این بین بین‌پذیرفتنی باشد و باعث ناراحتی بیمار شود.

ایمپلنت‌های PPE به طور معمول نیاز به برداشتن پوست سر بیمار دارند و از آنجایی که این ایمپلنت از مواد زیستی ساخته نشده است، خطر بروز اولیه و خطر بعدی تغییر شکل ایمپلنت، ناراحتی و حتی خطر متلاشی شدن ایمپلنت وجود دارد.

اما ساختن گوش خارجی با پرینت سه‌بعدی سلول‌های غضروفی خود بیمار عملی کمتر تهاجمی است و به گفته دکتر بونیلا گوشی با پذیرش‌پذیری بیشتر می‌کند. او همچنین گفت که این عمل پیوند باعث می‌شود به بهبود عزت‌نفس بیماران مبتلا به میکروتیا کمک زیادی کند. این درمان گرچه تاثیری بر شنوایی فرد ندارد، اما مشکل زیبایی او را حل می کند.

پزشکان برای ساختن لاله گوش جدید برای این بیمار، از گوش مبتلا به نمونه‌برداری و سلول‌های غضروفی کندروسیت که سازنده غضروف هستند را می‌سازند. این سلولها سپس در آزمایشگاه تکثیر شدند و با ماده‌ای به نام ColVivo مخلوط شدند که به اصطلاح «جوهر زیستی» (bio-ink) بر اساس کلاژن است. سپس این مخلوط با استفاده از یک پرینتر زیستی سه‌بعدی به اندازه و شکل گوش سالم در مقابل بیمار قالبگیری شدند.

دانیل کوهن، سیستم عامل و بنیانگذار شرکت 3DBio می‌گوید این فناوری می‌تواند از بیماری‌ها به میکروتیا جلوگیری کند.

به گفته او، این موفقیت مهم در حوزه پزشکی ترمیمی است و کاربرد نسل بعدی فناوری مهندسی بافتی را در دنیای واقعی نشان می‌دهد. او می‌گوید این شرکت در حال حاضر برای استفاده از این روش برای پرینت سه‌بعدی سلول‌های غضروفی در حوزه جراحی پلاستیک و ارتوپدی برای درمان بیماران مبتلا به نقایص پیچیده بینی و تحلیل‌رفتگی ستون فقرات است. در مرحله بعد، روشی برای استفاده از پستان در این بیماران است که علت سرطان پستان از عمل «توده‌برداری» یا «لامپکتومی» برای آنها انجام می‌شود، به کار می‌رود و در نهایت از آن برای اعضای بدن دیگر می‌یابد.

در حال حاضر ۱۱ بیمار در کارآزمایی بالینی ایمپلنت AurioNovo شرکت دارند و پزشکان در حال حاضر وارد بیماران جدیدتر به آن می شوند. در صورت موفق بودن این کارآزمایی مرحله دوم و سوم آن با تعداد بیشتری از افراد انجام خواهد شد تا در نهایت این ایمپلنت برای کسب مجوز به «سازمان غذا و داروی آمریکا» (FDA) ارائه شود.